حضور و مشارکت هدفمند خانوادهها در بخش مراقبتهای ویژه میتواند به برآورده شدن نیازهای عاطفی و روانی خانواده بیمار کمک کند که به نوبه خود میتواند بر روند بهبودی بیمار تأثیر بگذارد. این مطالعه با هدف بررسی سطح سلامت خانوادههای بیماران بستری در بخشهای مراقبتهای ویژه با قرار ملاقاتهای برنامهریزیشده انجام شد.این مطالعه نیمهتجربی بر روی ۲۰۰ خانواده از بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه بیمارستان شهید صدوقی یزد، ایران در سالهای ۲۰۲۲-۲۰۲۳ که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند، انجام شد. از خانوادههای بیماران خواسته شد که به مدت شش روز متوالی، روزانه یک ساعت در بخش مراقبتهای ویژه حضور داشته باشند و اقدامات تجویز شده را انجام دهند. پرسشنامهها قبل و شش روز پس از مداخله توسط خانوادههای بیماران تکمیل شد. ابزار جمعآوری دادهها، اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه نیازهای خانواده در بخش مراقبتهای ویژه (CCFNI) با ۵ زیرمقیاس بود. دادههای جمعآوریشده با استفاده از آزمونهای تی مستقل و زوجی با استفاده از نرمافزار SPSS (نسخه ۲۱) تجزیه و تحلیل شدند. میانگین نمرات نیازهای خانواده به مراقبتهای ویژه برای همه آیتمها و زیرمقیاسها (به جز آیتم ۲۵) در پسآزمون نسبت به پیشآزمون تفاوت معنیداری داشت (p < ۰.۰۰۱). مطالعه حاضر نشان داد که حضور هدفمند یکی از اعضای نزدیک خانواده در بخش مراقبتهای ویژه، نیازهای مراقبتهای ویژه خانوادههای بیماران را کاهش میدهد و بیشترین تأثیر را بر نیاز خانواده به حمایت و کمترین تأثیر را بر نیاز خانواده به اطلاعات دارد.
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1404/8/19 | پذیرش: 1404/9/2 | انتشار: 1404/10/20