این مطالعه به بررسی و مقایسه میزان پرخاشگری و تکانش‌گری در افراد مبتلا به HIV/AIDS و افراد سالم پرداخت. افراد مبتلا به HIV به دلیل فشارهای روانی، انگ اجتماعی و محدودیت در حمایت‌های اجتماعی، در معرض مشکلات روانی قابل توجهی قرار دارند که می‌تواند باعث افزایش رفتارهای پرخاشگرانه و تکانشی شود. پرخاشگری شامل رفتارهای خشونت‌آمیز و ناهنجار اجتماعی است و تکانش‌گری به ناتوانی در کنترل رفتار، تأخیر در ارضای نیازها و مشکلات در بیان هیجانات اشاره دارد.

مطالعه با طراحی علی‌مقایسه‌ای و نمونه‌گیری تصادفی ساده، 120 نفر از افراد مبتلا به HIV و 120 نفر از افراد سالم در شهر کرمان را مورد بررسی قرار داد. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه بارت تکانش‌گری (BIS-11) و مقیاس پرخاشگری تکانشی/عمدی (IPAS) بودند. نتایج نشان داد که میانگین پرخاشگری کلی در گروه مبتلا 73.62 (SD = 9.02) در مقابل 67.31 (SD = 7.18) در گروه سالم بود. پرخاشگری تکانشی 37.25 (SD = 6.24) و پرخاشگری عمدی 36.37 (SD = 5.88) در افراد مبتلا و به ترتیب 34.14 (SD = 5.92) و 33.07 (SD = 5.26) در گروه سالم بود. میانگین کل تکانش‌گری در گروه مبتلا 80.67 (SD = 5.82) و در گروه سالم 64.31 (SD = 4.78) بود؛ تکانش‌گری شناختی، حرکتی و ناشی از بی‌نظمی نیز به ترتیب 26.59، 31.76 و 22.32 در مقابل 20.40، 25.91 و 18.01 در گروه سالم گزارش شد. تمام تفاوت‌ها از نظر آماری معنادار بودند (P < 0.01).

این یافته‌ها نشان می‌دهد که افراد مبتلا به HIV در تمام ابعاد پرخاشگری و تکانش‌گری عملکرد بالاتری نسبت به افراد سالم دارند و ترکیبی از فشار روانی، نقص‌های شناختی و محدودیت حمایت اجتماعی در این رفتارها نقش دارد. این نتایج بر ضرورت برنامه‌های درمانی جامع، شامل آموزش مهارت‌های حل مسئله و کنترل هیجانات، تأکید می‌کند.